Kerk St. Remigius (Klimmen)

Bron: www.kerkgebouwen-in-limburg.nl De kerk van Klimmen is vanuit de verre omgeving dominant aanwezig. Zeker als de avond is gevallen en de verlichting het bouwwerk verlicht en van grote afstand sprookjesachtig zichtbaar maakt.

De Heilige Remigius werd vanaf de 11e eeuw in toenemende mate vereerd met als centrum van verspreiding het klooster te Reims. Opvallend veel kerken in Noord-Frankrijk zijn zogenaamde Remigiuskerken. In het zuiden van Limburg staan vier Remigiuskerken tegenover een totaal van tien in heel Nederland. De andere parochies met de kerkpatroon Remigius in Limburg zijn Schimmert, Simpelveld en Slenaken. De Remigiuskerk te Klimmen is naar alle waarschijnlijkheid zeer oud. Het dateert van voor de Romaansche periode. In het metselwerk zijn overblijfselen aangetroffen van Romeinse pannen.

In eerste instantie was het mogelijk een houten kerkje, waarna een stenen zaalkerkje is verrezen. Het koor is vroeger veel dieper geweest dan heden. Een groot gedeelte ervan is waarschijnlijk verwijderd bij de bouw van de pastorie in 1829. In 1500 heeft een ingrijpende verbouwing plaatsgevonden, naar alle waarschijnlijkhied ten gevolge van een brand. De vlakke zoldering werd vervangen door het huidige kruisribgewelf en de zijbeuken werden voorzien van laat-gotische spitsboogvensters. Rond 1700 heeft er wederom een grote verbouwing plaatsgevonden en wel aan de noorderzijdebeuk. Er  is toen, naast de rechthoekige vensters, ook een korfboogdeuropening aangebracht.

In 1834 was het kerkgebouw aan een nodige reparatie toe. Vooral de kerktoren en de kerkpilaren waren in bijzonder slechte toestand. Het herstel gebeurde met steun van de overheid. Iin eerste instantie de Belgische later de Nederlandse. In 1840 wordt de toren compleet afgebroken, nadat deze kort daarvoor moet zijn omgewaaid.

In 1894 rees het idee bij het kerkbestuur een nieuwe kerk te bouwen. Tien jaar later werd dit idee echter omgezet tot een plan voor een uitgebreide restauratie en uitbreiding. Het ontwerp van de verbouwing annex restauratie was van de hand van Pierre Cuypers en zijn zoon. De kerk werd gerestaureerd, volgens de normen van die tijd, waarbij gestreefd werd naar het vroeg middeleeuwse oorspronkelijke model. Tijdens deze verbouwing werden brandsporen gevonden die het idee rechtvaardigden dat de restauratie van 1500 ten gevolge van een brand had plaatsgevonden.

In 1932 verzelfstandigde het dorp Ransdaal tot parochie en kreeg zij een eigen kerk en werd daarmee dus afgesplitst van de Klimmense parochie. In de Tweede Wereldoorlog heeft de kerk weinig tot geen schade opgelopen. Wel werden de klokken ten bate van de wapenfabricage verwijderd. Deze werden echter in 1948 vervangen door drie nieuwe klokken. In 1984 werd het kerkgebouw wederom grondig gerestaureerd.

Nadere bronnen en literatuur: