Rombouts O.F.M., Damascenus (directeur HBS)

Pater, 14 januari 1878 - 16 april 1946

Pater Damascenus Rombouts werd op 14 januari 1878 in Rot­terdam geboren. Hij trad in 1896 in bij de Franciscanen en werd na zijn pries­terwijding in 1903 aangewezen als docent filosofie aan de opleidingsschool van de Franciscanen te Wychen. Op 6 september 1910 werd hij, op de jonge leeftijd van 32 jaar, overste van het nieuwe Franciscanenklooster in Nieuwe-Nie­dorp (Noord-Holland). In 1913 werd hij benoemd tot direc­teur van de pas opgerichte hbs voor jongens in Heerlen. Tijdens zijn verblijf in Noord-Holland behaalde hij op 12 de­cem­ber 1912 de akte Staatsinrichting M.O. Op 9 de­cember 1916 slaag­de hij voor de akten Staathuishoudkunde M.O. en Statis­tiek K XI. De nieuwe school begon in 1913 met een driejarige hbs met nadruk op de bètavakken. In 1918 werd de vijfjarige hbs ingevoerd. In hetzelfde jaar werd gestart met een driejarige middelbare handelsschool (mhs). In 1920 kreeg de mhs een vijfjarige opleiding. Pas in 1932 kwam er een afdeling hbs-A en in 1930 werd gestart met het gymnasium.

Pater Rombouts was directeur van de hbs van 1913 tot 1943. Daarnaast was hij van 1918 tot 1927 tevens di­recteur van de mhs en van 1930 tot 1937 bovendien rector van het gym­nasium. Hij gaf ook les in godsdienst en staats­inrichting. Vele jaren combineerde hij zijn on­derwijswerk met de lei­ding over het klooster van de Fran­cis­canen in Heerlen. In de jaren 1925 - 1928 en 1931 - 1934 werd hij door zijn mede­broeders tot defi­nitor gekozen, oftewel lid van het bestuur dat de pro­vin­ciaal van de Nederlandse fran­ciscanen advies geeft. Dertig jaar lang was Rombouts hoofd van de directie van het St.-­Bernar­dinus­­college.

In Rombouts beslissingen en toe­spraken als directeur speel­de zijn op­leiding als filosoof een rol, maar toch was het intellectuele niet overheersend in zijn persoon­lijk­heid. Hij had meer de goedheid, zachtheid en beminnelijkheid van een gevoelsmens. Met hart en ziel leef­de hij mee met het wel en wee van zijn leraren en leerlingen, niet al­leen op school, maar ook thuis. Waren er con­flicten tussen leraren en leerlingen, dan deed zijn gevoel hem wel eens kiezen voor de zwakste partij. Een leerling die zich na een ernstige overtreding bij Pater Rom­bouts moest melden ging zelden met schrik en beven. Ook zijn taak als priester vatte hij serieus op. In de toespraken tot de leerlingen wist hij met korte zinnen meer bij de jongens te bereiken dan met lange betogen. Nauwgezet zorgde hij ervoor dat de leerlingen regelmatig de schoolmis bijwoonden. De laksheid en slordigheid van veel jongens in dit opzicht hebben hem heel wat ergernis bezorgd.

Ondanks zijn leidinggevende functies van directeur, rector, kloos­teroverste en definitor bleef hij een eenvoudig en hartelijk man. Zijn grote voorbeeld in dit opzicht was St. Franciscus. In de ruime directeurskamer heeft hij zich nooit thuis gevoeld. Deze ka­mer gebruikte hij alleen voor zakelijke bijeenkomsten. Rom­bouts voelde zich meer op zijn gemak in zijn eenvoudige kloos­tercel. Hier trok hij zich terug voor zijn drukke werkzaam­heden.

Op 31 augustus 1935 werd hij benoemd tot officier in de or­de van Oranje-Nassau. Bij zijn huldiging op school op 12 sep­tem­ber kreeg hij door leraren en leerlingen een geschilderd portret aan­geboden, gemaakt door een oud-leraar van de school, de Maas­trichtse kunstenaar Jef Scheffers.

Aan het eind van het schooljaar 1936 - 1937 bleek dat er iets aan de hand was met Rombouts’ gezondheid. Hij moest enkele maanden rust nemen. Na zijn terug­keer in september 1937 bleef hij alleen directeur van de hbs en hield hij zich verder bezig met de algehele leiding van de school. Pater Bouwman werd rector van het gymnasium.

Een jaar later werd op grootse wijze het vijfentwintigjarig bestaan van de school gevierd. Er verscheen in dat jaar een dik gedenkboek met als titel 'St. Bernardinus Heerlen 1913 - 1938'. Pater Rombouts kon bij die gelegenheid zijn vijfentwintigjarig jubileum als directeur vieren. De school, die bij zijn aantreden als directeur net was gestart, telde bij zijn pensionering in 1943, 562 leerlingen verdeeld over hbs, mhs en gymnasium. Na der­tig jaar hard werken brak voor Pater Rombouts een periode van rust aan, waarvan hij niet lang heeft kunnen genieten. Op 16 april 1946 is hij op 68-jarige leeftijd overleden.

Nadere bronnen en literatuur: