Rodenbroek, huis

Het huis Rodenbroek lag op de Heerlerheide aan de voet van de Heksenberg, in de vallei van de bovenloop van de Rode Beek.

In 1383 werd Simon Huen beleend met het goed Rodenbroek, dat een dubbellleen was (de hertog van Brabant en de aartsbisschop van Keulen hadden over dit goed leenrechten). Deze situatie was onstaan bij de opdeling van de goederen van de graven van Ahre. Een deel kwam in bezit van de heer van Wickrath en werd door deze doorverkocht aan de hertog van Brabant. Het andere deel kwam in bezit van de aartsbisschop van Keulen. Het versterkte huis was onderdeel van een stokleen (het diende altijd in rechte lijn van vader op zoon te vererven). Simon Huen werd opgevolgd door zijn zoon(s) en kleinzoon(s). Een van hen, Karijs van Rodenbroek, had tevens het huis Carisborg in bezit. De familie noemde zich in die tijd alleen nog maar “Van Rodenbroek”. In 1654 verkocht Cornelia van Rodenbroek het goed aan Peter Heuts. In de komende drie eeuwen volgden er nog vele andere eigenaars. Tot het goed hoorde ook 18 tot 42 bunder aan weiden, akkerland en bos.

Het versterkte huis Rodenbroek was oorspronkelijk een zaalbouw (een groot rechthoekig gebouw, waarin zich de grote zaal bevond). In later tijd werden er aan de oostzijde twee uitspringende vleugels aangebouwd, waardoor het complex U-vormig werd met een kleine binnenplaats. De drie gebouwdelen waren tot het niveau van de begane grond, twee meter boven de omgrachting, opge-bouwd uit grote blokken of keien met daarboven baksteen met mergelstenen hoekblokken. De middenbouw en de vleugels hadden aparte, met leien bedekte, zadeldaken tussen topgevels. Aan de zijde van de gracht bevonden zich maar weinig ramen. Hieruit blijkt, dat het complex in de late middeleeuwen, een verdedigbaar toevluchtsoord was. Hier kon men zich in tijden van gevaar terugtrekken. De vensters waren omgeven door natuursteen. Over een stenen boogbrug kwam men op het binnenplein. Direct ten zuiden van het kasteel lag vermoedelijk een boerderij.

Begin 20e eeuw werd Rodenbroek gekocht door de N.V. Bergerode. Het complex werd in 1918 gesloopt om plaats te maken voor de bruinkoolwinning.

Nadere bronnen en literatuur:

Tags

Plaatsen

Thema's

Beroepen