Luyff de, huis

Het aan het Wilhelminaplein (de vroegere Veemarkt) gelegen prachtige pand De Luijff ontleent zijn naam aan een luifel of vooruitspringende bovenverdieping, die zich hier vroeger bevond. Deze luifel is bij een ingrijpende verbouwing begin 19e eeuw verdwenen. Vermoedelijk wegens ouderdomsgebreken.

In de eerste helft van de 17e eeuw was het huis eigendom van de seretaris van Heerlen, Jan Dautzenberg. Van dit oude huis zijn tegenwoordig nog twee, bijna haaks op elkaar gelegen, vleugels bewaard gebleven. De straatgevel, opgetrokken uit baksteen met enige oudere muurfragmenten van breuksteen, dateert ook uit deze periode. Tot 1737 bleef het huis in bezit van de familie Dautzenberg.

In 1802 werd de apotheker Albert Schultze eigenaar. Van 1818 tot 1820 was hij burgemeester van Heerlen. Hij was waarschijnlijk een broer van Johan Hendrik Schultze, die van 1781-1797 predikant was in Heerlen. Schultze liet het huis ingrijpend verbouwen. De straatgevel liet hij in zijn huidige vorm brengen en verhogen met een tweede verdieping door het dak minder schuin naar onder te laten hellen. De voorgevel kreeg zijn huidige indeling in vijf vensterassen met een middeningang in hardstenen omlijsting, waarvan de sluitsteen een vijzel heeft. Schultze heeft hiermee zijn beroep willen aangeven. De apotheker bleeft tot zijn dood in 1828 in het pand wonen.

Het huis werd gekocht door de kinderen Stollé-Kemmerling en vervolgens vererfde het aan de nakomelingen Preusser-Stollé.

In 1921 ging het pand over in bezit van de “Mijnvereniging” , de vereniging van particuliere mijnondernemingen. In 1959 werd De Luijff overgedragen aan de Gezamelijke Steenkolenmijnen in Limburg.

In 1970 werd het huis eigendom van de gemeente Heerlen en maakte tot enkele jaren geleden deel uit van de gebouwen van de Heerlense Muziekschool. In 2010 zal het Toon Hermanshuis Parkstad zijn intrek nemen in huis De Luyff. 

Nadere bronnen en literatuur: