Laudy, Eugéne (kunstenaar)

Heerlen, 6 september 1921 – Heerlen, 3 maart 1995

Eugène Laudy werd geboren in 1921. Als 15 jarige jongen start hij een opleiding aan de Middelbare Kunstnijverheidsschool te Maastricht. Gedurende zijn opleiding, in 1939, heeft Eugene een ontmoeting met Charles Eyck. Eyck vroeg hem naar aanleiding van deze kennismaking of hij een wandschildering wilde maken in de St. Josefkerk in Broekhem. In eerste instantie was Eyck hiervoor zelf benaderd. Eugène nam de opdracht uiteraard onmiddellijk aan. In 1941 rondde hij zijn opleiding af en 2 jaar later vervaardigde hij zijn eerste glas-in-loodramen voor de St. Josefkerk te Kerensheide.

Het werk van Laudy, dat sterk werd beïnvloed door Charles Eyck, behoorde tot de tweede generatie monumentale kunstenaars. Zij werkten in de zogenaamde Limburgse Barokstijl. In 1947 maakt hij een studiereis waar hij onder andere Ravenna aandoet. Hier laat hij zich beïnvloeden door Byzantijnse en vroeg-Christelijke vormentaal, die hij als inspiratie gebruikte voor een meer eigen stijl. Deze stijl zou gedurende zijn bloeiperiode, de vijftiger en zestiger jaren, zijn vele werken kenmerken.

Hij maakte vooral veel glazen ramen gevat in lood, beton en epoxy. Hij maakt echter ook mozaïeken, wandschilderingen en reliëfs. Zijn bekendste werken zijn wel de beglazing van de H.H. Antonius en de Lodewijkkerk te Den Haag (1958 en 1960). Deze twee glaswanden (in totaal 640 m²) behoren tot het grootste kerkelijke raamoppervlak van Nederland. Laudy’s oeuvre omvat meer dan alleen monumentale kunst. Zijn vele werken hangen in kerken, kloosters, bedrijven, scholen, overheidsinstellingen en enkele woonhuizen.

In de jaren tachtig kreeg Eugène nierproblemen. Ondanks wekelijkse nierdialyses bleef hij werkzaam als kunstenaar. Hij zag dan vaak toe op het uitvoeren van zijn ontwerpen. Zijn laatste glas-in-lood ontwerp (1993) hangt in de Remigiuskerk te Klimmen. In 1995 overleed Eugène Laudy.

Nadere bronnen en literatuur: