Hennen, Henri (schouwburgdirecteur Heerlen)

Kolenhandelaar en schouwburgdirecteur, 19 juni 1874 - 18 maart 1950

Henri Hubert Robert Adam Hennen werd op 19 juni 1874 in Heerlen geboren als zoon van Lodewijk Hubert Antoon Hennen. Hij was een neef van Charles Hennen. Hen­ri studeerde te Antwerpen en Weert. Enige tijd was hij werk­zaam als assistent-apotheker in Keulen en Koblenz. Hij moest naar Heerlen terugkeren wegens de ziekte van de heer Lambermont, firmant van de firma Hennen en Co., om als compagnon en later als enig firmant de brandstoffenhandel te leiden. Henri woonde aan de Kempkensweg nummer 1. De brandstoffenhandel lag aan de Parallelweg tegenover het Gezellenhuis. Deze 'kolesjop' werd beheerd door de heer Salden, die een grutterswinkel had in de Oranje Nassaustraat. Henri had alle kloosters van Zuid-Limburg als klant. Hij leverde alle brandstof, zelfs steenkolenslik. Aan de bakkers leverde hij steenkolen­briketten. Daarnaast had hij de vertegenwoordiging van een Duitse mijn, de Sophia Jacoba. Later handelde hij ook in zand en grind.

Henri Hennen was een beschei­­­den man, die achter de scher­men veel werk heeft verricht. Het doel dat hij zich stelde, was de mu­ziek en de kunst onder ieders be­reik te brengen. Hij was een gebo­ren the­a­ter­directeur. Henri was de man van de schouwburg aan de Klompstraat. Dit gebouw was er gekomen op ini­ti­atief van de Joodse familie Herz­berg van de voormalige Heerlense muzie­kwinkel. Henri werd voor­zitter van de 'Stich­ting Stadsschouwburg' en zorgde voor de afwerking van het ge­bouw en de verdere inrichting. Hij maakte ook plannen voor een nieuwe Stadsschouw­burg aan de Geerstraat. De bouw en ingebruikneming in 1961 heeft hij niet meer mogen meemaken.

Hij slaagde erin de beste gezel­schap­pen naar Heerlen te halen. Uit­voeringen vonden plaats in de oude schouwburg en in het Volks­huis, ge­legen aan wat nu de Pan­cratiusstraat heet. Hen­ri heeft hierbij ook veel te­leurstellingen moeten verwerken van de kant van het publiek. Tekorten van de schouw­burg vul­de hij vaak uit eigen zak aan. Hij had in het zaken­leven blijkbaar zoveel geld verdiend, dat hij zich dergelijke hoge uitgaven kon veroorloven.

Door zijn neef Charles, de musicus en directeur van de Heer­­­­lense Muziekschool, raakte hij ook bij de muziek betrok­ken. Hij was geen liefhebber van de volksmuziek van harmonie of fanfare. De Hennens hielden meer van de opera. Met zijn oudere broer Hubert Louis heeft Henri zich intensief ingezet voor het Heerlens Mannenkoor St. Pancratius. Na de dood van zijn broer in 1927 was hij jarenlang voorzitter van het bestuur van dit koor. Op 18 maart 1950 is Henri Hennen op 75-jarige leeftijd overleden.

Nadere bronnen en literatuur: