Hennen, Charles (vioolvirtuoos)

Vioolvirtuoos,   3 december 1861 - 21 augustus 1953

Charles Marie Arnold Hennen werd op 3 december 1861 in Londen geboren als zoon van Frederik Hennen. Zijn vader was een beroemd violist en bij de geboorte van zijn zoon werk­zaam als tweede kapelmeester van de Engelse Opera. Charles kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader. Hij ging vervol­gens naar Antwerpen. Hier woonde hij bij zijn ooms Arnold en Mathieu Hennen, beiden bekende musici en com­ponisten. In de­ze stad kreeg hij les van Peter Benoit en Emile Ergo. Reeds op 13-jarige leeftijd trad hij op als violist in de con­certzaal van het conservato­rium te Luik. In 1888 werd hij eerste violist en kort daarna soloviolist van de Fransche Opera. In Antwerpen werd hij be­kend door zijn concerten en in Londen beroemd door de uitvoering van de door zijn vader ge­­componeerde Taran­tella. Zijn 'Concerts Populaires' leverden hem de titel 'Concertmees­ter van Antwer­pen' op. Dertig jaar lang was hij con­certmeester van de Natio­na­le Opera van Antwerpen en trad hij op in alle grote steden van Nederland en België.

Na de dood van zijn vader in 1909 trok Charles zich uit het openbare muziekleven te­rug en vestigde hij zich in het Huis Strijt­hagen tot Welten, ge­legen aan de Weltervijver. Toch bleef hij actief in de mu­ziek en hij gaf regelmatig liefda­dig­heidsconcer­ten. Hennen stelde zich tot taak de bevolking van Heerlen liefde voor de muziek bij te brengen.

Hij heeft ook heel wat muziekwerken gecomponeerd: een Canzonetta voor viool en piano, De Bergwerker voor zang en piano, een Trio voor twee violen en altviool, een ouverture Repel­steeltje, een Cantate en een Heimwee voor mannen­koor, opgedragen aan de Heerlense dichter Dautzenberg en gecom­poneerd op tekst van hem. Hij schreef ook een aantal werken die niet uitgegeven zijn: een Caro mia voor orgel en te­nor, een Interlude voor orgel, een Feestgalm voor orkest en een Quatuor voor piano, viool, altviool en cello.

In 1910 stichtte Charles Hennen de Heerlense Muziek­school en werd hij de eerste directeur. Gedurende de 22 jaar dat hij de leiding over de school had, wist hij dit instituut be­kend­heid te ver­schaffen in Zuid-Limburg en ver daarbuiten. De eerste jaren waren zeer moei­lijk, vooral op financieel gebied. Subsidie werd er in die tijd niet gegeven. Gelukkig waren er steeds meer mu­ziekliefhebbers die een geldelijke bijdrage le­ver­den. Aanvankelijk had het schooltje de beschikking over een lokaal van de Nuts­school aan de Oliemolenstraat, daarna over de eerste verdieping van de Schelmentoren. In 1925 kreeg Hen­nen een houten schooltje achter het oude raadhuis aan de Uilestraat, dat tot 1 mei 1940 in gebruik bleef. Toen werd het pand Stationstraat 61 betrok­ken. Het gemeentebestuur ver­leen­de vanaf 1916 een jaarlijks subsidie, die in het begin ƒ 100,- bedroeg en in 1930 opgelo­pen was tot ƒ 3000,-. Met zijn persoonlijkheid en werk­kracht wist Hennen de school tot bloei te brengen. Veel bekende Limburgse musici uit die tijd kre­gen een gedegen opleiding aan de 'School van Hennen'. Met het, in 1914 opgerichte, school­orkest gaf hij jaren achtereen con­certen en voerde de operettes ‘Repelsteeltje’, ‘Goudster­re­tje’ en ‘De Woudkoningin’ uit, waar­van hij zelf de partituren schreef. Bij dit orkest trad hij ook vaak als solist op en hij was jurylid bij vele in­strumentale en vocale wed­strijden. Op 1 janua­ri 1932 nam hij om gezondheidsredenen afscheid als directeur van de Heer­lense Muziekschool, maar hij bleef nog vele jaren ac­tief in de muziek.

Hennen was erevoorzitter van de Harmonie T.O.G. en het Mannenkoor St. Martinus, beide in Welten. In de tuin bij zijn huis in Welten werden kamermuziekconcerten gegeven. Bij muziekuitvoeringen in de stadsschouwburg had hij het voor­recht aan het einde van elk concert het boeket bloe­men aan de so­list te mogen aanbieden. Op 2 december 1951 was hij aan­we­zig bij de officiële opening van de Heerlense Muziekschool in het volledig gereno­veerde gebouw aan de Stationstraat 61. Een dag la­ter werd met een groot feest zijn negentigste ver­jaardag gevierd. Bij die gelegenheid kreeg hij uit handen van bur­gemeester Van Grunsven de zilveren eremedaille van de ge­meente Heerlen uitgereikt. Op 21 augustus 1953 overleed Charles Hennen op 91-jarige leeftijd in Welten.

Nadere bronnen en literatuur: