Boosten, Alphons (architect)

Maastricht, 1893 - Utrecht, 1951

Alphons Boosten werd op 20 januari 1893 te Maastricht geboren als zoon van een drukker. Na een MO-opleiding bij architect Willem Sprenger en de Academie voor Voortgezette Hogere Bouwkunst te Amsterdam startte Alphons Boosten samen Jos Ritzen een architectenbureau met vestigingen te Heerlen en Maastricht.

Hun eerste gerealiseerde projecten waren de Sint-Janskerk te Eijgelshoven (1920) en de H. Hartkerk (Koepelkerk) te Maastricht (1922). Deze twee kerken waren vernieuwend. Vrijwel alle kerken in deze periode werden in neogotische of neo-romaanse stijl gebouwd. De overwegend conservatieve smaak in RK-kringen was in haar kritiek niet mals. De koepelkerk werd als moskee betiteld en opdrachten voor de verdere kerkenbouw werden tot in de jaren dertig niet meer aan de vernieuwende architect gegund.

In 1924 vertrok Jos Ritzen naar Antwerpen en ging Alphons alleen verder en richtte zich op het ontwerpen van kloosters, scholen en huizen. In Brunssum ontwierp hij een complete wijk. In 1929 kreeg hij eindelijk weer de mogelijkheid een kerkgebouw te ontwerpen. De stijl werd overigens wel grotendeels voorgeschreven maar hij mocht voor de franciscanen te Kerkrade- Bleijerheide een neogotische kapel ontwerpen. Deze opdracht werd kort daarna gevolgd door een ontwerp voor een kerk te Valkenburg-Broekhem. Vanaf dat moment zou Alphons Boosten zich ontwikkelen tot architect die zich vooral met kerkgebouwen zou bezig houden. Zo zou hij onder andere de Fatimakerk te Brunssum, de Kerk St. Gerardus Majella (Heksenberg) en de H. Joseph-kerk (Passart) en het klooster te Gulpen ontwerpen. Zijn inspiratie haalde hij uit de romaanse monumenten te Maastricht en de West-Duitse kerkenbouw tijdens het interbellum, maar hij ontwikkelde een geheel eigen stijl. Deze stijl was romaniserend, zijn favoriete materiaal baksteen in Vlaams verband verwerkt en voor de details gebruikte hij beton. Het resulteerde in sobere kerken met rondbogen, krochten, lage deuren, en zware klokkentorens. In de belangrijke ruimten in de kerk, zoals het priesterkoor plaatste hij gewelven en in de andere ruimten zoals het schip of de transepten zogenaamde open dakstoelen met betonnen spanten.

Boosten werkte nauw samen met vooraanstaande Limburgse schilders, beeldhouwers en glazeniers als Charles Eijck, Charles Vos, Henri Jonas en vele anderen. Boosten was een van de grondleggers van de Jan van Eijckacademie te Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg Boosten te maken met problemen binnen de kerkenbouw. Delen van zijn ontwerpen werden vaak geschrapt door geldgebrek. Maar ook werden bepaalde ontwerpen van Boosten sterk bekritiseerd door de Werkgemeenschap van Architecten van het Bisdom Roermond. Alphons Boosten overleed op 2 januari 1951 te Utrecht.

Nadere bronnen en literatuur: